راندولف اسکات

ملیت : آمریکا   -  قرن : 20 منبع : دانشنامه سینمایی بازیگران - جلد اول

Scott, Randolph بازيگر (1898، اورنج ويرجينيا- امريکا؛ 1987) با نام جرج راندولف اسکات به دنيا آمد. تحصيلاتش را در رشته مهندسي دانشگاه کارولايناي شمالي به پايان برد. نخستين نمونه کامل ستاره کابوي بود: بلند (صد و هشتاد و هفت سانتي متر)، خشن و تنومند. در چهارده سالگي درباره سن خود دروغ گفت و براي خدمت در جنگ جهاني اول نام نويسي کرد. در بازگشت به وطن تحصيلاتش را کامل کرد. ولي به جاي کار در رشته خود، به تآتر روي اورد. پس از ملاقات با هوارد هيوز در زمين گلف، به عنوان بازيگر نقش هاي کوچک در سال 1927 وارد سينما شد. اما در ميانه دهه ي 1930 بود که سرانجام براي خود شهرتي کسب کرد، ابتدا با نقش هاي رمانتيک و سپس به عنوان ستاره فيلم هاي وسترن. مدتي هم اتاقي ستاره آينده اي به نام کاري گرانت بود. در اواخر دهه ي 1950 بزرگ ترين نقش خود را در تاريخ ژانر وسترن ايفا کرد. قهرمان کابوي پا به سن گذاشته در يک رشته وسترن هاي رده «ب»، ساخته باد باتيکر، براي يک کمپاني فيلم سازي مستقل به نام رانون که اسکات و هاري جو براون گردانندگانش بودند. او که به رغم کيفيت متغير فيلم هايش همواره در گيشه پول ساز بود، در دهه ي 1960 و زماني که از ثروتمندترين مردان هاليوود به شمار مي آمد، خود را بازنشسته کرد. در حالي که دارايي شخصي او در چاه هاي نفت، مستغلات و سرمايه گذاري ها، چيزي بين پنجاه تا صد ميليون دلار تخمين زده مي شد. اسکات سي و پنج سال به نقشي ثابت وفادار ماند: شخصيت قهرمان خجالتي ولي رعب آمور وسترن. ورود واقعي او به وسترن پس از خرده کاري هايي مثل مربي صداي گاري کوپر- براي مدتي کوتاه- هم زمان با احياي وسترن هاي رده «ب» در دهه ي 1930 بود. او ستاره کوچکي بود که آرام آرام به فيلم هاي پارامونت راه يافت. به رغم تعداد بسيار فيلم هايش در دو دهه ي 1930 و 1940، به ندرت با کارگردان مهمي کار کرد و در موارد انگشت شمار، فيلم ها جزو آثار کم اهميت سازندگان شان بودند. در اوايل دهه ي 1950 ناگهان ستاره اي مشهور شد. وسترن تغييري اساسي نکرده بود ولي مردم چهره سينمايي جديد اسکات را بسيار پسنيديده بودند و سه چهار وسترني که هر سال بازي مي کرد پول ساز مي شدند. با پولي که به دست آورد کمپاني رانون را به راه انداخت و در آن جا باني ساخته شدن وسترن هاي کلاسيک باتيکر شد که بر محور اخلاقيات تند و انعطاف ناپذير و تنهايي مطلق شخصيت کابوي پير او برابر حريفان تهديدگر استوار بودند. در اين زمان فيزيک ظاهري اش متقاعد کننده و باور پذيرترين تجسم وسترنر امريکايي به شمار مي آمد. شخصيت او در اين فيلم ها به بالاترين درجه، خودکفا و غير احساساتي بود؛ موهبتي که به نظر مي آمد به سختي به دست آمد و اسکات سخت به حفظ آن مي انديشيد. حتي آخر ين نقش او- و يکي از کليدي ترين آن ها- شخصيت خبيث تنها و سرسخت فيلم در سرزمين مرتفع بتاز، ساخته سام پکين پاست که اداي احترامي به ژانر وسترن و چهره سينمايي او به شمار مي آيد؛ چهره مردي که استقلال، گران بهاترين گوهر وجودي او است. اسکات بر خلاف بسياري از هم تايان خود در پيري تنها از طريق فيلم هايش بود که مرتب در تلويزيون ديده مي شد و خاطره ي دوستداران را احيا مي کرد و هيچ گاه با حضور در شوهاي تلويزيوني با شرکت به عنوان مهمان در برنامه هاي سبک، اين خاطره را مخدوش نکرد. از فيلم ها: 1928- تيراندازان ماهر (بلايستون)؛ 1929- ويرجينيايي (و. فلمينگ)، نگهبان سياه (ج. فورد)، ديناميت (س. ب. دميل)، آواي دوردست (دوان)؛ 1932- شنبه داغ (ساينر)، عروس آسمان (روبرتا)، ميراث صحرا (هاتاوي)؛ 1933- مردي از جنگل (هاتاوي)، وقت کاکتيل (شرتسينگر)، تا آخرين نفر (هاتاوي)، جزيره ارواح گم شده (کنتن)، سرزمين اسب وحشي (هاتاوي)، سلام بر همه! (سايتر)، جنايت در باغ وحش (ساترلند)، گذرگاه غروب (هاتاوي)؛ 1934- آخرين گرد آوري (هاتاوي)؛ 1935- قصه دهکده (کرامول)، رز چنين سرخ است (ک. ويدور)، راز کوهستان راکي (بارتن)؛ 1936- کشتي ها را دنبال کن (سندريچ)، آخرين نفر از موهيکان ها (سايتس)، برو به غرب، مرد جوان (هاتاوي)؛ 1937- بلند، گسترده و جذاب (ماموليان)؛ 1938- ربکا از مزرعه ساني بروک (دوان)، تکزاسي ها (هوگان)؛ 1939- جسي جيمز (هـ . گينگ)، کلانتر غرب (دوان)، 20000 مرد در هر سال (آ. گرين)؛ 1940- وقتي که دالتن ها تاختند (ج. مارشال)، ويرجينيا سيتي (کورتيز)، همسر محبوب من (کانين)؛ 1941- نداي پاريس (مارين)، وسترن يونيون (ف. لانگ)؛ 1942- غارتگران (انرايت)، پيتسبرگ (سيلر)؛ 1943- همه با هم! (انرايت)، راهزنان (چ. ويدور)، کشتي جنگي کي- 225 (راسن)؛ 1945- اسمان چين (انرايت)، کاپيتان کيد (ر. و. لي)؛ 1946- شهر آبيلين (مارين)، خانه، آدم کش دل پذير (بيکن)؛ 1948- کورونر کريک (انرايت)، آلبوکرکي (انرايت)، بازگشت مردان خبيث (انرايت)؛ 1949- تپه هاي متحرک (ج. استرجس)، مرد مبارز دشت ها (مارين)؛ 1950- نوادايي (گ. داگلاس)؛ 1951- سانتافه (پيچل)، مردي روي زين (د تات)، ستاره ربايي (دل روت)، شوگرفوت (مارين)؛ 1952- کارسن سيتي (د تات)؛ 1953- بيگانه اي با سلاح (د تات)، رعد بر فراز دشت ها (د. تات)؛ 1954- جايزه بگير (د تات)، سوار مسلح (د تات)؛ 1955- هفت مرد از حالا (باتيکر)؛ 1957- رشيد (باتيکر)، تصميم در غروب (باتيکر)؛ 1958- بوکانان تنها مي تازد (باتيکر)؛ 1959- به سوي غرب (باتيکر)؛ 1960- قرارگاه کومانچي (باتيکر)؛ 1962- در سرزمين مرتفع بتاز (پکين پا).